Marina Ivanova Tsjvetajeva (1892-1941) is zonder twijfel de meest tragische grote dichtersgestalte van de eerste eeuwhelft. In 1922 verliet zij haar vaderland, waar voor haar dichterschap geen plaats meer was. In haar ballingschap leefde zij met haar gezin doorgaans in stuitende armoede. Door haar compromisloze aard werd zij in de Parijse emigrantenkringen meer en meer geschuwd en gebroodroofd, in de Sovjetunie uit de literatuurgeschiedenis verwijderd.

In 1939 volgde zij haar man en dochter, die al eerder naar de Sovjet waren geemigreerd. In 1941 verhing zij zich in een provinciestadje. In Rusland is zij nu de meest gelezen dichter.