Dat Italiës beroemdste beeldend kunstenaar ook schitterende poëzie schreef, is nog steeds voor velen een verrassing. Michelangelo zelf heeft daar zeker aan bijgedragen door bij herhaling te verzekeren dat hij zich geen dichter voelde. Toch schreef hij meer dan zestig jaar lang gedichten, die echter pas na zijn dood officieel werden uitgegeven. Door de voortreffelijke vertaling van Frans van Dooren, die de eerdere uitgave uit 1986 voor deze druk herzag en uitbreidde met een tiental andere gedichten, kan de Nederlandse lezer zich zelf een oordeel vormen over Michelangelo's andere artistieke kwaliteit: hij zal in de sonnetten onmiddellijk het genie herkennen.