Met dit autobiografisch verslag van zijn verblijf in Malaisië debuteerde in 1930 Henri Fauconnier. Hoewel de Prix Goncourt voordien altijd aan jonge doch enigzins bekende auteurs van romans was toegekend, viel in 1930 de 51-jarige Fransman deze eer ten deel met Maleisië. De critici waren terecht unaniem lovend: Fauconnier, die als rubberplanter in Maleisië werkzaam was, geeft een buitengewoon sfeervolle impressie van het landschap en de bevolking. De ontwikkeling van zijn vriendschap met zijn leermeester Rolain en zijn verhouding met de inlandse bediende Ngah en diens door de boze geest bezeten broer Smaïl maken dat dit reisverhaal zich laat lezen als een spannende roman.