In JEUGD IN WENEN vertelt Arthur Schnitzler over zijn kindertijd, over zijn jeugd- en studiejaren in Wenen, over het leven van een jongeman uit de haute bourgeoisie, over zijn vriendschappen en liefdesaffaires, over zijn confrontatie met de medische professie, over zijn diensttijd als militair arts, over reizen naar Berlijn en Londen, maar ook over de politieke gebeurtenissen van zijn jeugd tussen 1862 en 1889. Uiteraard spreekt hij ook over zijn eerste literaire proeven, maar met de gedistantieerde humor van de rijpe verteller. Ooit werd Schnitzler de 'Oostenrijkse Maupassant' genoemd en Friedrich Torberg vergelijkt hem in zijn wijze en respectvolle nawoord met Tsjechov. Deze met grote openhartigheid vertelde autobiografie van een jeugd, door zijn zoon Heinrich Schnitzler postuum gepubliceerd, levert een essentiële bijdrage aan een goed begrip van de schrijver en zijn werk, en is tegelijkertijd een kritische beschrijving van de maatschappelijke, politieke en sociale toestanden in het keizerlijke en koninklijke Wenen van vóór het fin-de-siècle.