Mozes Herzog, een werkloos hoogleraar, is gescheiden van zijn eerste vrouw, bedrogen door zijn tweede en mislukt in zijn levenswerk: een grote studie over romantiek en christendom. Hij probeert zichzelf te rechtvaardigen, zijn situatie te verhelderen en zicht op de toekomst te krijgen door eindeloos brieven te schrijven aan levenden en doden: vrienden, familieleden, politici, Heidegger, Spinoza en God. Natuurlijk worden de brieven nooit verstuurd, maar ze schenken Herzog innerlijke rust en de moed om door te gaan.
Hij vlucht in zijn exentriciteiten maar uiteindelijk vindt hij - zij het tijdelijk - rust in zijn vervallen landhuis in Berkshire: 'Op het ogenblik had hij voor niemand een bericht. Niets. Geen enkel woord.'
 
Voor mij is een van de belangrijkste thema's van 'Herzog' het gevangen-zijn van een individu in een schandelijke en machteloze eenzaamheid. Hij voelt zich daardoor vernederd; op vaak komische wijze vecht hij ertegen en hij gaat beseffen dat wat hij als zijn intellectuele privilege beschouwd, niet veel meer is dan een andere vorm van slavernij.
- Saul Bellow