In het jaar 79 na Christus barstte de Vesuvius bij Napels uit.
Een ramp waardoor de stadjes Pompeii en Herculaneum
voor eeuwen onder de lava werden bedolven. De Romeinse
senator en redenaar Gaius Plinius Secundus, beter bekend
als Plinius de Jongere (ca. 62- ca. 113) was ooggetuige. Hij
schreef er twee prachtige, gedetailleerde brieven over, op
speciaal verzoek van de grote Romeinse geschiedschrijver
Tacitus.

De twee schrijvers hebben meer contact gehad. Elf brieven
uit de verzamelde brieven van Plinius zijn aan Tacitus gericht,
en in nog eens vijf brieven schrijft Plinius over zijn vermaarde
tijdgenoot. Steeds lovend en respectvol, maar hij is duidelijk
ook uit op erkenning. Tezamen bieden zijn Tacitus-brieven
een verfijnd portret van twee Romeinse topauteurs, beiden
op zoek naar eeuwige roem en onsterfelijkheid.

De brieven worden hier voor het eerst in een literaire Nederlandse
vertaling apart gebundeld.