In De veertien zusters van Emilio Montez O'Brien schildert Hijuelos het onvergetelijke portret van een Cubaanse familie die rond de eeuwwisseling haar geboorte-eiland verlaat in de hoop door het rijke, lokkende Amerika te worden opgevangen en gekoesterd.
Margarita Montez O'Brien is de oudste van veertien zusters. Ze is geboren aan boord van het schip dat haar ouders van Cuba naar New York bracht en het is rond haar leven, haar liefdes en haar banden met de familie, dat Hijuelos zijn verhaal weeft. Met uitzondering van de Ierse vader Nelson, die fotograaf is en zakenman, en zich met zijn vrouw Mariela Montez in een stadje in Pennsylvania vestigt, wordt het gezin O'Brien geheel door vrouwen beheerst. Dat blijft zo tot de geboorte van Margarita's enige broertje Emilio, een kleine hartenbreker die — vertroeteld en op handen gedragen door veertien zusters — opgroeit tot een kleine Cubaans-Amerikaanse macho, die nog veel meer vrouwen dan alleen zijn omvangrijke zusterschare weke knieën bezorgt.