Dit verhaal voert ons binnen in een cel van de vrouwengevangenis even buiten Cairo. Daar zit Aziza, een oudere vrouw die haar stiefvader heeft vermoord. Als de celdeur voor de nacht op slot is, droomt ze van haar reis in een gouden wagen naar het paradijs, waar al haar wensen zullen worden vervuld. Er is plaats voor meerdere vrouwen in die hemelwagen en Aziza wikt en weegt wie de eer te beurt zal vallen met haar mee te mogen. Dit gegeven loopt als een rode draag door het boek, waarmee de levens van vijftien vrouwen aan en in elkaar worden geweven. Hun misdaden variëren van bedelen tot moord; sommige vrouwen zitten levenslang voor de misdaad begaan door een zoon of een broer. Door de verhalen van de vrouwen heen, krijgen we steeds even zicht op gewoonten en wetten van de Egyptische maatschappij. Een samenleving die in wezen niet zo erg veel verschilt van die in de vrouwengevangenis: een door mannen geleide samenleving waar de vrouwen moeten gehoorzamen en een dienende taak hebben.