Berlijn, november 1918: het Keizerrijk implodeert, de revolutie breekt uit, Duitsland verliest de Eerste Wereldoorlog. Uit Antwerpen arriveert de jonge dichter Paul van Ostaijen(1896-1928), om politieke redenen op de vlucht voor de Belgische justitie. De radicale Vlaming is ervan overtuigd dat met hem de Nederlandstalige Poëzie aansluiting zal vinden bij de internationale voorhoede. Twee bundels schrijft hij in de Duitse hoofdstad: het legendarische Bezette Stad (1921) en De Feesten van Angst en Pijn, dat nooit afzonderlijk gepubliceerd wordt. De dichter schenkt het uiterst expressieve, veelkleurige handschrift in de lente van 1921 aan zijn vriend Oscar Jespers, die het op het einde van zijn leven doneert aan een Antwerps archief.
Nu verschijnt dit unicum voor het eerst in een facsimile-editie, voorzien van een uitvoerig nawoord door Van Ostaijen-specialist Geert Buelens. De Feesten van Angst en Pijn is het nog altijd onthutsende verslag van een persoonlijke crisis en de wanhopige poging om die met woorden te bezweren.